ตั้งแต่เลิกเล่น Face Book มดก็มาติด Twitter เสียอีกแน่ะ พาลให้สงสัยตัวเองว่า หากไม่ได้ติดอะไรซักอย่าง ชีวิตจะดูเบาหวิวไปใช่มั้ย? ก็หาเหตุผลให้ตัวเองว่า เราไม่ได้เล่น Twitter แต่เราตามข่าวสารต่างหาก เพราะมดเลือกใช้คุณสมบัติของ Twitter เพียงแค่ด้านเดียว คือรับ แต่ไม่ได้ส่ง มันก็เหมือนอ่านหนังสือ อ่านข่าวนั่นแหละ โดยเฉพาะช่วงที่เมืองไทยกำลังวุ่นวายทางการเมืองเสียจนคนกรุงเทพใช้เวลาในการแต่งตัวนานกว่าปกติ เพราะไม่รู้จะเลือกใส่เสื้อสีอะไรดี นักข่าว update ถี่แค่ไหน มดก็ตาม update ถี่เท่านั้น

แต่พูดก็พูดเหอะ มดเองก็ไม่ใช่คอการเมืองขนานแท้ ข่าวสารข้อมูลเบื้องลึกก็ไม่ได้มีกับเค้า สมกับที่นักวิชาการบางคนค่อนขอดว่า “ชนชั้นกลาง” นั้นลอยอยู่เหนือปัญหามาโดยตลอด พอเกิดการชุมนุมประท้วงที ไม่เคยคิดจะอยากเข้าข้างใคร เพราะตัวเองไม่เคยโดนผลกระทบตรง ๆ ซักที ก็เลยเลือกอยู่ข้างตัวเอง ข้างที่ไม่อยากให้ใครมาปิดถนน ไม่อยากให้คนมาปิดสนามบิน ไม่อยากให้เศรษฐกิจหยุดชะงัก อยากอยู่สงบ ๆ อย่างที่มันเคยเป็น

อย่างนี้จะเรียกพวกเราว่าอะไรดี เราไม่เลือกข้าง เราไม่ชอบทั้งนั้นไม่ว่าสีไหน แต่เราก็ไม่สนใจว่าปัญหาของใครคืออะไรเช่นกัน เรารู้แค่ว่าอย่าทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไป จะประท้วงก็ที่ไหนก็ทำไป แต่ขอร้องอย่าปิดถนนที่เราใช้ทุกวัน อย่าสาดกระสุนมาโดนฉัน อย่ามาส่งเสียงดังหน้าบ้าน ก็บอกแล้วว่าไม่เลือก ไม่ชอบ ไม่ช่วย – อย่างนี้จะเรียกพวกเราว่าอะไรดี

เอาล่ะ ย่อหน้าที่แล้ว เรียกว่า “ประชด” ไม่รู้เหมือนกันว่าประชดใคร แต่รู้สึกว่าหลายคนบ่นที่ชีวิตประจำวันเดือดร้อน และบ่นโดยลืมตั้งคำถามไปว่า คนที่มาทำให้เราเดือดร้อนนั้นบางทีชีวิตทั้งชีวิตเค้าอาจจะเดือดร้อนคับแค้นมานานแล้วรึเปล่า? มดไม่ได้เข้าข้างใคร แต่ก็พยายามจะทำความเข้าใจกับทุกข้าง เพราะการอยู่ในประเทศที่มีช่องว่างระหว่างชนชั้นเยอะมากนั้น บางทีเราก็รู้สึกผิด ที่เกิดมาแล้วมีทางเลือกในการใช้ชีวิตมากกว่า บางทีก็รู้สึกผิดที่อยู่ดีกินดีกว่าพี่น้องชาวไทยอีกหลายล้านคน และบางทีก็รู้สึกผิด ที่ไม่เข้าใจและไม่สามารถเข้าถึงความรู้สึกของบรรดาพี่ ๆ (ทุกสี) ที่มารวมตัว มาชุมนุม มากินนอนในสถานที่ ๆ ไม่ใช่บ้าน ม้นลำบาก มันทรมาน แต่พี่ ๆ ก็มากัน

และทั้ง ๆ ที่รู้ว่าความรู้สึกผิดแบบนี้มันช่วยอะไรไม่ได้ เยียวยาตัวเองยังไม่ได้เลย แต่จะให้เลือกปิดตา ปิดใจ ก็ทำไม่ได้เช่นกัน แม้ทุกวันจะพยายามตั้งคำถามว่า “เราจะทำอะไรได้บ้าง” แต่ก็ไม่เคยพบเจอกับคำตอบที่ถูกใจ นอกจากเสียงกระซิบแผ่ว ๆ … Let it be… ที่มดก็ไม่แน่ใจว่ามันใช่คำตอบที่ต้องการ

Mod-x
เขียนในวันที่เสพข่าวจนมึน+เศร้า+เครียด+ท้อ

Share on Facebook

This entry was posted on Wednesday, April 14th, 2010 at 2:47 pm and is filed under Article. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.