<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Mod-x's world</title>
	<atom:link href="http://www.mod-x.net/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.mod-x.net</link>
	<description>my Life &#38; my Journey</description>
	<lastBuildDate>Thu, 24 Jun 2010 13:03:28 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.1</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>หายตัว</title>
		<link>http://www.mod-x.net/archives/327</link>
		<comments>http://www.mod-x.net/archives/327#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 24 Jun 2010 12:59:15 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Mod-x</dc:creator>
				<category><![CDATA[Article]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mod-x.net/?p=327</guid>
		<description><![CDATA[หลังจากที่มดเข้าใจว่า เรื่องหลายเรื่องเราต้องรอเวลาที่เหมาะสม ที่จะทำให้อะไรหลาย ๆ อย่างที่เราคิด ที่เราฝันไว้เกิดขึ้นเป็นจริง และ จับต้องได้ ก็ทำให้มดมีความหวังที่จะอดใจรอคอยวิวัฒนาการของ &#8220;การหายตัว&#8221; มีนักคิดนักเขียนหลาย ๆ คนทั้งไทยและเทศแสดงความฝันของเขาออกมาในรูปของนวนิยายชื่อดังและไม่ดัง ทั้งเขียนด้วยหลักพื้นฐานของวิทยาศาสตร์ หรือหลักของจินตนาการศาสตร์ก็ตาม แต่มดก็คิดว่ามันอาจจะเป็นไปได้ที่ในชีวิตมดจะได้เห็นมัน แม้ว่ากว่าความฝันของดาวินชี่ที่จะเห็นมนุษย์บินได้ใช้เวลานานเกินร้อยปี และเขาไม่มีโอกาสได้เห็นมันก็ตาม

เพราะในช่วงไม่กี่สิบปีมานี้ วิทยาศาสตร์เดินทางเร็วมาก มนุษย์เราทำเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ให้เป็นไปได้ไม่รู้กี่เรื่องต่อกี่เรื่อง เรื่องการหายตัว หรือเคลื่อนย้ายวัตถุถูกพูดถึงตั้งแต่สมัยของ NIKOLA TESLA (1857-1943) (ซึ่งเป็นสมัยเดียวกับปู่ไอน์สไตน์) และบางทีอาจจะก่อนหน้านั้น ..แฮ่มมม ที่มดรู้นี่ก็ไม่ใช่เพราะว่าเป็นแฟนพันธ์แท้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์อะไรหรอก เพียงแต่เรื่องของปู่เทสล่า ถูกพูดถึงในหนัง The Prestige หนังเกี่ยวกับมายากล ที่นำเอาวิทยาศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยต่างหาก ในหนังนั้นเป็นเรื่องการแข่งขันระหว่างสองนักมายากลหนุ่ม ที่พยายามเสนอกลที่แปลกใหม่ให้กับผู้ชม หนึ่งในกลที่ว่าก็คือการหายตัวอย่างรวดเร็วจากฟากหนึ่งไปยังอีกฟากหนึ่ง มีการนำเอาการทดลองของ ปู่เทสล่าที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังสมัยนั้นมาผนวกเข้ากับเนื้อเรื่องด้วย แม้การทดลองจะล้มเหลว (ทั้งในข้อมูลจริงและในหนัง) แต่เชื่อว่ามันต้องไปสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักวิทยาศาสตร์รุ่นต่อ ๆ มาเป็นแน่แท้ &#8230; และนักไม่วิทยาศาสตร์อย่างมดก็ไม่ต้องทำอะไร แค่อดทนและรอคอย เป็นไปได้ว่าในชั่วชีวิตอาจจะได้เห็นมันเกิดขึ้นจริง
เรื่องศักยภาพการพัฒนาของมนุษย์ในช่วงศตวรรษหลังนี้ ทำให้มดนึกถึงเรื่องมนุษย์ต่างดาวที่คุยกันเล่น ๆ กับอ้วน อย่างที่เรารู้กันว่าโลกเรานั้นอยู่ในระบบสุริย และเป็นส่วนหนึ่งของกาแล็คซี่ทางช้างเผือก (Milky [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.mod-x.net/archives/327/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ยังไม่ถึงเวลา</title>
		<link>http://www.mod-x.net/archives/325</link>
		<comments>http://www.mod-x.net/archives/325#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 23 Jun 2010 10:45:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Mod-x</dc:creator>
				<category><![CDATA[Article]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mod-x.net/?p=325</guid>
		<description><![CDATA[บล็อคของวันก่อนตั้งใจเขียนเรื่อง &#8220;เวลา&#8221; แล้วเขียนไปเขียนมาจบลงที่เรื่องการมีบุตรซะงั้น นักเขียนดัง ๆ กล่าวไว้ว่า -ให้เขียน ในเรื่องตัวเองอยากอ่าน- แต่มดเขียนในเรื่องที่ตัวเองอยากเขียนไปเสียนี่ บางทีมดก็รู้สึกว่ามันมหัศจรรย์จริง ๆ ก่อนเขียนมดมีความคิดมากมายอัดแบบเตรียมประทุอยู่เต็มสมอง คิดคร่าว ๆ ไว้แล้วว่าจะเริ่มด้วยประโยคอะไร ร้อยเรียงเรื่องแบบไหน แล้วไปจบที่ประโยคประมาณใด แต่พอเริ่มเอานิ้วมือทั้งสิบจรดลงไปที่คีย์บอร์ด โครงเรื่องที่วางไว้ก็ถูกเจ้าโจรห้าร้อยจากที่ไหนก็ไม่รู้บุกเข้ามาขโมยไปเสียฉิบ แล้วก็สาดความคิดอื่น ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่โดยเราไม่รู้ใส่เข้ามาแทน มันไหลรื่น เรื่อยริน ไปตามนิ้วที่ประพรมคีย์บอร์ด &#8230; เรื่อยไปจนมดไม่ทันตั้งตัว ก็เขียนจบในเรื่องที่เราไม่ได้คิดไว้เสียแล้ว .. มหัศจรรย์จริง ๆ

กลับเข้ามาเรื่องของ &#8220;เวลา&#8221; ดีกว่า เราจะข้ามเรื่อง -เวลา รักษาแผลใจให้คนอกหัก- ไปก็แล้วกันเพราะช่วงนี้ไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยจริง ๆ มดอยากพูดเรื่อง -เวลา และ ความเหมาะสม- มากกว่า มดนึกถึงผู้ชายที่เป็นที่หมายปองของเพื่อนร่วมรุ่น รวมไปถึงรุ่นพี่รุ่นน้องด้วยก็ได้ ในวัยเรียนผู้หญิงมากหน้า ทั้งสะสวย เริ่ด เชิด เก่ง มั่น ฯ เดินเรียงหน้ามาให้เลือก และชายหนุ่มนั้นก็เลือกสรรค์ด้วยความสำราญใจ แต่พอถึงเวลาในวันวัยหนึ่ง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.mod-x.net/archives/325/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Family</title>
		<link>http://www.mod-x.net/archives/322</link>
		<comments>http://www.mod-x.net/archives/322#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 21 Jun 2010 11:59:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Mod-x</dc:creator>
				<category><![CDATA[Article]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mod-x.net/?p=322</guid>
		<description><![CDATA[วันก่อนใครบางคนขึ้น status ใน FB ไว้ว่า &#8220;เวลาจะช่วยอะไร ถ้าเราใช้มันเพื่อรอ&#8221; แล้ววันนี้ใครอีกบางคนก็ร่ายยาวถึง Top 10 เกี่ยวกับเรื่องเวลา มีอยู่ข้อนึง &#8220;ใครบอกว่าเวลาไม่ช่วยอะไร อย่าเพิ่งเชื่อ โดยเฉพาะถ้าคุณยังไม่เคยอกหักอย่างจังๆ สักหนสองหน&#8221; บางทีก็ไม่แปลกหรอกที่คนเราจะคิดเรื่องคล้าย ๆ กันในเวลาใกล้ ๆ กัน ก็โลกนี้มันมีเรื่องสำคัญอยู่กี่เรื่องกันเชียวเล่า &#8230;

ช่วงนี้มดไม่ค่อยอินกะเรื่องหัวจิตหัวใจซักเท่าไหร่ ความรักจะว่าไปก็เหมือนปีนขึ้นไปปักธงชัยบนยอดเขาเรียบร้อยเสียแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่ว่า จะอยู่ข้างบนเพื่อดี่มด่ำกับความสำเร็จ และชื่นชมวิวสวยบนยอดสูงได้นานแค่ไหน และจะปีนลงมายังไงไม่ให้คอหักตายเท่านั้น พูดง่าย ๆ ไม่ยอกย้อนก็คือว่า มีชีวิตคู่ที่ดีงาม ไม่ตื่นเต้น แต่ก็ไม่เชิงราบเรียบเหี่ยวเฉา เอาเป็นว่าสงบ-สุขดีก็แล้วกัน &#8230; อาการชอบว่อกแว่กเดี๋ยวมารดำเข้าสิง เดี๋ยวมารขาวเข้าแทรก ตอนนี้ก็สงบนิ่งเหมือนแม่ชีในโบสถ์ขาวอย่างนั่นแหละ
วันก่อนถามอ้วนว่า จริง ๆ แล้วเธออยากมีลูกรึเปล่า &#8212; โดยปกติอ้วนมักจะตามใจอารมณ์เบื่อ ๆ อยาก ๆ ของมด บางปีมดก็ลุกขึ้นมาประกาศเสียงดังลั่นว่า &#8220;เอาล่ะ ปีหน้าฉันจะตั้งท้อง เธอเตรียมตัวไว้นะ!!&#8221; อ้วนก็พยักหน้าเป็นเชิงตอบรับ OK แล้วไม่กี่เดือนต่อมามดก็ประกาศเสียงดังลั่นอีกครั้ง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.mod-x.net/archives/322/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>10</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ขม-หวาน</title>
		<link>http://www.mod-x.net/archives/319</link>
		<comments>http://www.mod-x.net/archives/319#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 18 Jun 2010 14:29:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Mod-x</dc:creator>
				<category><![CDATA[Article]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mod-x.net/?p=319</guid>
		<description><![CDATA[ในบางครามดก็เจอคำถามว่า &#8220;มดมีคาถาใดที่สามารถปลุกปลอบตัวเองให้ทำงานติดต่อกันได้โดยไม่ท้อ&#8221; มักจะเป็นคำถามจากลูกค้าที่มาเที่ยว เพียงแค่สัปดาห์เดียว เหล่านักท่องเที่ยวก็เหนื่อยล้ากับการเดินทางเสียแล้ว ในวันที่มดเดินทางไปส่งบางคณะขึ้นเครื่องกลับ รุ่งขึ้นก็จะมีคณะใหม่มาให้เรารับใช้ต่อไปอีกหนึ่งอาทิตย์ จึงมักจะมีคำถามจากผู้กำลังเหนื่อยมายังมดว่า &#8220;ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ&#8221;

พูดกันจริง ๆ ก็คือ &#8220;ทั้งเหนื่อย และท้อ&#8221; คาถาที่ถาม ๆ กันมาก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า &#8220;ชีวิตและความอยู่รอด&#8221; นี่เขียนให้มันดูเพื่อชีวิตไปอย่างนั้นแหละ อันที่จริงตอนที่ทำงานอยู่มันวุ่นวายไปด้วยเรื่องนั้นเรื่องนี้ซะจนไม่มีเวลาคิดที่จะเหนื่อย จะท้อ จะป่วย หรือจะตายหรอกน่ะ หมดกรุ๊ปนี้ ก็ซักผ้า เก็บบ้าน ดูดฝุ่น ล้างห้องน้ำ รีดผ้า ออกไปซื้อของเตรียมรับกรุ๊ปต่อไป วนเวียนอยู่อย่างนี้สองถึงสามเดือนติดกัน พอมีคนถามว่า &#8220;ไม่เหนื่อยเหรอ&#8221; ก็ตอบไป &#8220;เหนื่อยอยู่หรอก แต่จะให้ทำยังไง?&#8221; ยังมีแรงทำได้ก็ทำไป 
แต่ก็ไม่ใช่ว่ามดจะไม่มีแรงจูงใจในการลุกขึ้นมาฮึดสู้ในแต่ละเช้า (นี่ก็เขียนให้ดูเพื่อชีวิตอีกแล้ว จริง ๆ ก็คือตื่นตามเวลาด้วยความเคยชินในเวลาเดิมทุก ๆ วัน ไม่ต้องใช้แรงจูงอะไรทั้งนั้น) ในแต่ละปีมดวางแผนไว้ว่าจะมีช่วงเวลาให้ได้หยุดพักผ่อน มีเวลาทำนู่นทำนี่ในฤดูร้อน 1 เดือน และฤดูหนาว 3 เดือน จะว่าไปมันคือชีวิตที่ดีเชียวล่ะ
ปีนี้ได้รับโบนัสเร็วกว่าปกติ ลูกค้าไม่มีจองเข้ามาในช่วงกลางเดือนมิถุนายน ทำให้อยู่ดี ๆ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.mod-x.net/archives/319/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>น้ำตานี้ให้ใคร</title>
		<link>http://www.mod-x.net/archives/314</link>
		<comments>http://www.mod-x.net/archives/314#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 27 May 2010 08:30:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Mod-x</dc:creator>
				<category><![CDATA[Article]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mod-x.net/?p=314</guid>
		<description><![CDATA[เมื่อหลายวันก่อนตอนที่มดนั่งน้ำตาไหลอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ มดก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าน้ำตาอันมากมายจนแขนเสื้อเปียกนี้เป็นไปเพื่อใคร จนเมื่อวานที่พี่จุ๋ยถามว่า แล้วแกร้องไห้ให้ทหารมั้ย / คนเสื้อแดงที่ตายไปล่ะ / เสธ.แดงล่ะ หรือว่าแกร้องไห้ให้กับตึกที่ถูกไฟใหม้เฉย ๆ มดถึงได้คำตอบว่า มดร้องไห้ให้กับเหตุการณ์ทั้งหมดนั่นแหละ คนตาย ตึกราม บ้านเมือง และประเทศชาติ

การที่มดอยู่ไกลแบบนี้ ทำให้ความโศกเศร้ามันถาโถมรุนแรงกว่าปกติ อาจจะด้วยความคิดที่ว่าเราไม่ได้ร่วมปรับทุกข์กับครอบครัว กับเพื่อนแบบใกล้ชิดต่อเหตุการณ์กระมัง แต่การที่อยู่ไกลแบบนี้ก็ทำให้มองภาพรวมง่ายและชัดขึ้น 
น้ำตามดที่ไหลริน น่าจะให้กับความสูญเสียของหญ้าแพรกที่แหลกราญ ทั้งที่เคยเกิดมาแล้วและจะเกิดอีกไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายรัฐหรือตรงข้ามรัฐ สุดท้ายผู้ที่สูญเสียก็คือหมากในกระดานอย่างพวกเรา เบี้ยที่ถูกควบคุมโดยคนไม่กี่คนในประเทศ 
ในวันที่มดพร่ำบ่นว่า สงสารชาวบ้านที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ชาวบ้านที่ถูกใช้เป็นเครื่องมืออันมีสาเหตุเบื้องต้นจากความไม่รู้ และความไม่เท่าเทียม คนข้างตัวก็ถามคำถามย้อนมาว่า ไม่สงสารตัวเองบ้างหรือ เพราะใช่ว่าคนชั้นกลางในกรุงเทพจะรู้อิโหน่อิเหน่ เท่าเทียม มีความรู้ และไม่ถูกใช้เป็นเครื่องมือเสียเมื่อไหร่ล่ะ &#8230; เห็นจะจริงก็คราวนี้ 
เมื่อใจกลางกรุงเทพถูกเผา ใครบางคนเกริ่นขึ้นมาว่า ตอนนี้ต่างฝ่ายต่างน่าจะเข้าใจกันมากขึ้นไม่มีใครเป็นเอกเทศ หรือปัจเจก ทุกอย่างเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กันหมด มดคิดตามและก็หวังว่า เมื่อควันจาง กลุ่มชนชั้นกลางก็จะหันมาทำความเข้าใจว่า เหตุใดชาวบ้านเสื้อแดงจึงทิ้งที่นา ที่ทำกิน และออกมารวมตัวต่อสู้ กันนานนับเดือนเช่นนี้ มากกว่าจะมองแค่ตื้น ๆ ว่า เสื้อแดงรับเงินมาประท้วง และหวังว่าชาวบ้านเสื้อแดง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.mod-x.net/archives/314/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
