แม้มดจะไม่ค่อยอินกับความรักในอุดมคติของใครหลายคน ที่ว่าชายหญิงหรือคนรักคือชิ้นส่วนที่ขาดหายของกันและกัน แม้จะเคยรู้สึกโรแมนติกในบางครั้งที่คิดว่าใครบางคนก็ตามหาเราอยู่เช่นกัน แต่ในที่สุดมดกลับยอมรับความเชื่อและความจริงที่ว่า มนุษย์เกิดและตายคนเดียว และต่างเวียนว่ายเปลี่ยนคู่แท้มากหน้าหลายตาไม่รู้กี่พันล้านครั้ง ไม่มีใครเป็นคู่แท้อันนิรันดร์ของใคร แต่ถึงจะเชื่อและยอมรับอย่างนั้น มดก็อดไม่ได้ที่จะมีความเศร้าลึก ๆ ในใจกับความจริงข้อนี้
วันก่อนเขียนเรื่อง The Big O ผู้เชื่อทฤษฎีของการเดินไปคู่กันของคู่รัก มากกว่าการตามหาส่วนที่ขาดหาย นึกไปนึกมาชีวิตคู่ของมดกับอ้วนคือการเดินทางของสอง O โดยแท้ ไม่ใช่ว่าเกิดมามดก็อหังการ์เป็น small O , Big O เลยหรอกนะ อันที่จริงก็เคยลุ่มหลงตามหาส่วนที่ขาดหายอยู่พักหนึ่งเช่นกัน แต่ในวันที่เลิกตามหาและกำลังพยายามกลิ้งด้วยตัวเอง อ้วนก็ผ่านมาพอดี ยังจำบทสนทนาของ The Big O และ The missing piece ตอนที่ทั้งสองพบกันได้รึเปล่า
The missing piece ถาม What do you want from me?
The Big O ตอบ Nothing!
สำหรับมด อ้วนคือ The BIG O ที่แท้จริง (เราจะข้ามเรื่องรูปพรรณสันฐานไป
) คือคนที่เต็มพร้อมทั้งจิตวิญญาณ ไม่ได้วิ่งแหว่นและกำลังตามหาส่วนที่ขาดหายไปในชีวิต มดเคยพยายามถามตัวเองเมื่อได้ยินหลายคนบอกว่า เขาและเธอต่างเป็นส่วนเติมเต็มกันและกัน มดเป็นส่วนใดที่มาเติมเต็มชีวิตของอ้วน? ถูกต้องที่ว่าไม่มีมนุษย์คนได้สมบูรณ์แบบ อ้วนไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่ก็ไม่ได้ขาดอะไรจนต้องรอใครมาเติมเต็ม ดังนั้นมดจึงไม่เคยรู้สึกว่าถูกเรียกร้อง บังคับ ให้เป็น หรือ ให้ทำสิ่งใดจากอ้วน มดสามารถเป็นตัวเองได้อย่างที่อยากเป็น โดยไม่รู้สึกด้อยค่า หรือ สูงค่าไปกว่าอ้วน เราค่อนข้างจะเท่ากัน
และถึงแม้จะไม่อยากจะยอมรับ แต่ก็หลีกพ้นไม่ได้ที่จะยอมรับว่า อ้วนนั่นเองที่ทำให้มดเป็น Big O ที่ดีได้อย่างทุกวันนี้ โดยธรรมชาติเมื่อผู้หญิงรู้สึกปลอดภัยกับผู้ชายของเธอ เธอก็จะหลอมละลายและคิดไปเองว่าเธอคือฉัน และฉันคือเธอ แต่อ้วนไม่เคยให้มดได้มีโอกาสได้คิดอะไรแบบนั้น อ้วนยังคงเป็น Big O ที่เด็ดเดี่ยว ถ้ามดทำท่าว่าจะทำอะไรเองไม่เป็น คิดเองไม่เป็น อ้วนก็จะมีสายตาเหมือนว่า “ไม่เข้าใจ” ส่งมา ซึ่งใช้ได้ผลทุกครั้งไป
แม้มนุษย์จะเกิดและตายคนเดียว แต่ก็มีช่วงเวลาระหว่างเกิดและตาย ที่ยาวนานเกินกว่าจะเดินตามหาใครซักคนเพื่อมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหาย ซึ่งจริง ๆ แล้วเราอาจจะไม่มีส่วนใดขาดหายไปเลยก็ได้ เราทุกคนล้วนเป็น Big O
Mod-x
January 14th, 2010 at 10:41 pm
กูว่าแล้ว…กูยังเป็น Missing Piece อยู่เลย ^0^ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
January 26th, 2010 at 10:16 pm
น่าอิจฉาออก …ไม่ต้องไปเป็นความหวังอะไรหรือส่วนเติมเต็มของใคร
February 18th, 2010 at 9:10 am
เมื่อก่อนอินกับหนังสือ 2 เล่มนี้มาก
แต่ตอนนี้ ไม่รู้สึกอะไรเลย
ไม่อยากคิด ปล่อยชีวิตไปเรื่อยๆ ^_^
April 28th, 2010 at 4:57 am
“อ้วน” คือใครคะ?
April 29th, 2010 at 3:32 pm
คือคุณสเตฟานค่ะพี่แมว ; )
May 3rd, 2010 at 9:12 am
สงสัยว่าใช่อยู่ในใจแล้วค่ะ เรียกแบบนี้น่ารักดีนะ