เมื่อก่อนเราเป็นมากกว่าแค่ …is my life อีกนะ เราเป็นพวก shopping to die for!แต่ตอนี้หายแล้วหล่ะ

สำหรับแหม่มแล้ว คงเป็นการที่ได้ทำงาน NGO งานเพื่อสังคมเนี่ยแหละ is my life เพราะรู้สึกมีความสุขกับการได้ทำงานอย่างนี้ เท่าที่จำได้ มีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเอง ในรอบเกือบ 4 ปี ที่ทำงานที่ WWF นี้ แล้วรู้สึกเหนื่อย อยากกลับบ้าน (เพราะตอนนั้น งานเยอะมาก จนรู้สึกว่าทำอะไรไม่เสร็จสักอย่าง เลยผิดหวัง แล้วก็พาลเหนื่อยไปซะงั้น แต่หลังจากตั้งหลัก แล้วค่อยเคลียร์ออกไปทีละเปลาะ ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ฉลุยคับผม)

ในมุมมืดของความรู้สึก อาจเป็นเพราะ เรากลัวตัวเราเองไม่มีคุณค่า ก็เลยต้องทำอะไรที่ทำให้ตัวเราเองรู้สึกว่ามีคุณค่าขึ้นมา และงานนี้ก็ตอบสนองความรู้สึกตรงนั้นของเราได้เต็มๆ

คิดไว้แล้วว่า ถ้าเป็นไปได้ ก็จะขอทำงานใน field นี้ไปเรื่อยๆ วันนี้ดีใจที่ได้รู้แล้วว่า …… is my life

ทำให้กลับมาถามตัวเองเหมือนกันค่ะ ว่าอะไรคือ my life ตอนนี้สำหรับตัวแหม่มเอง ยังคิดไม่ออกเหมือนกันว่าอะไร

แต่คนที่แหม่มคบอยู่ด้วยเค้าเคยบอกว่า “รักแท้แพ้บอล” คิดว่า สำหรับเค้าก็คงเป็นเหมือนผู้ชายคนนั้น ว่า football is my life อ่ะ \^_^/